17 november 2016

Co-artsen: artsen zorgen niet enkel voor patiënt, maar ook voor elkaar

 

Artsen lopen een substantieel risico op een burn-out, verslaving en zelfdoding. Weinig artsen hebben een eigen huisarts en gaan op hun eigen expertise voort. Doctors4Doctors (D4D) en Domus Medica willen de drempels overwinnen die artsen verhinderen hulp voor zichzelf te zoeken. Tenslotte verdient elke patiënt een arts die goed in zijn vel zit. Daarom worden co-artsen in het leven geroepen: artsen die lokaal hun collega’s bijstaan als die het even moeilijk hebben, als de work-life balans niet meer klopt of als de praktijkorganisatie niet loopt zoals het hoort. Na een succesvol pilootproject worden de co-artsen nu verder geïntroduceerd bij de huisartsenkringen in heel Vlaanderen.

Er zijn het afgelopen jaar al 31 co-artsen opgeleid in een pilootproject. De co-arts zal geen behandelend arts worden van de collega, maar gewoon even ‘meelopen’ en een luisterend oor bieden. De co-arts verwijst door naar andere zorgverleners of organisaties als dat nodig is. Evengoed wil de co-arts thema’s als zelfzorg, preventie van burn-out, herkennen van stresssignalen bij zichzelf op de (opleidings)agenda plaatsen. Om dit meer expliciet te maken voorziet D4D, in samenwerking met Domus Medica, een opleiding voor co-artsen.

Jo Vandeurzen, Vlaams minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin: “Het doel van dit project is om een groep huisartsen samen te stellen en op te leiden die voor hun collega’s een lokaal aanspreekpunt kunnen zijn. Deze opgeleide artsen worden ‘co-artsen’ genoemd. Zij zullen uiteindelijk voor een hechter netwerk van collega’s binnen een huisartsenkring zorgen.”

Huisartsenkringen
De doelgroep van dit project bestaat uit de huisartsenkringen in Vlaanderen. Eén of twee huisartsen per kring kunnen zich aanbieden voor de opleiding tot co-arts. Kleinere huisartsenkringen kunnen samen ook één co-arts aanstellen.

Annelies Van Linden, huisarts, bestuurslid D4D en coördinator van het project van de co-artsen: “D4D is vooral een beweging naar cultuurverandering, naar zelfzorg, én zorg voor elkaar. Als de co-artsen die cultuurverandering mee lokaal in gang kunnen trekken, wordt het in de toekomst logisch dat elke (huis)arts ook een eigen huisarts heeft. Het is dan niet langer vreemd om te erkennen dat een arts het soms moeilijk heeft en hulp krijgt. En dat privé-tijd gerust mag zonder schuldgevoelens te hebben naar de patiënt. Maar zover zijn we nu nog niet. Het taboe over zelfzorg is nog groot. Dus we zijn de co-artsen dankbaar voor hun engagement!”

Chris Cuyt, psychotherapeut en coach, opleider van de co-artsen: “Eén van de aandachtspunten tijdens de opleiding is ‘niet-oordelend luisteren’. Hoewel huisartsen in hun dagelijkse job sowieso veel te luisteren hebben, leren we ze hier om nog eens stil te staan bij de kracht van enkel luisteren zonder meteen te willen oplossen. Niet altijd even eenvoudig voor mensen wiens job het is om ook ten gepaste tijde adequaat te handelen.”

Caroline Helsen, huisarts in Meerhout en co-arts stelt: “Als arts worden we opgeleid om patiënten te helpen, maar hierdoor lijken we soms zelf te vergeten dat wij in de eerste plaats ook ‘maar’ mensen zijn. Als co-arts hoop ik om mee het taboe van de ‘superdoc’ te doorbreken.”

Carla Delmulle, huisarts in Hoegaarden en co-arts, beschrijft hoe zij een co-arts ziet: “Streven naar een gezonde structuur voor collega’s, zonder drempel, zonder zorgen: co-arts.”

Tom Jacobs, huisarts in Antwerpen, vertelt waarom hij co-arts geworden is: “De kwetsbaarheid van huisartsen wordt nog steeds niet echt ernstig genomen. Alsook de ervaring dat het dikwijls goede artsen zijn die afhaken, waardoor het gemiddelde niveau naar omlaag gaat.
Soms treft het me hoe onverschillig er wordt gereageerd op de moeilijkheden waarin een collega terecht is gekomen en het gebrek aan een ‘structuur’ om hierop te reageren. Daarom is een co-arts belangrijk voor huisartsen: dan weet je dat er iemand is die in ongeveer dezelfde omstandigheden werkt en daardoor de problemen beter zal aanvoelen en begrijpen. Een co-arts is een eerste klankbord voor iemand die in nood verkeert en dan nog vanuit dezelfde professie.Het is goed dat de kringen dit opnemen, want een huisartsenkring moet niet enkel zijn administratieve verplichtingen vervullen en een contactpunt zijn voor huisartsen, maar moet mee waken over het welzijn van de collega’s, ervan uitgaand dat dit welzijn de kwaliteit van de zorg voor patiënten verbetert. Anderzijds kan je je als co-arts niet opdringen. Vertrouwen is niet af te dwingen. De kring kan enkel aangeven dat bepaalde mensen zich als co-arts engageren. Het zou ook kunnen dat een co-arts van een andere kring als veiliger wordt ervaren, meer zekerheid biedt voor discretie of gewoonweg omdat het beter ‘klikt’.”

Tags: 
 

Volg mij ook via

Volg mij op Flickr

Agenda

dinsdag, 19 december 2017
dinsdag, 19 december 2017